mlm p80

ผู้เขียน หัวข้อ: เครื่องดีด:mm  (อ่าน 20 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

bmKamBungX

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 4376
    • ดูรายละเอียด
เครื่องดีด:mm
« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 12, 2019, 12:13:00 am »
สมัครเอเย่นต์omgbet เครื่องดีด

เป็นเครื่องสายที่มีกระโหลกเสียง รวมทั้งใช้นิ้วมือ หรือไม้ดีดสายให้สะเทือนกระทั่งกำเนิดเป็นเสียงดังเช่น พิณ กระจับปี่ จะเข้ ซึง ฯลฯ ตามประวัติความเป็นมาบอกว่า อุปกรณ์ชนิดนี้มีเกิดจากประเทศทางทิศตะวันออกเป็นบรรดาประเทศในทวีปเอเซีย แล้วประเทศด้านตะวันตก เป็น บรรดาประเทศยุโรปก็เลยได้นำไปดัดแปลงปรับปรุงแก้ไข สร้างอุปกรณ์สำหรับเล่นดนตรีในประเภทเดียวกัน เป็นของตนในภาษาบาลีแล้วก็สันสกฤตเรียกอุปกรณ์สำหรับเล่นดนตรีจำพวกนี้ว่า พิณ สำหรับของไทยมีปรากฎชื่อนี้ในแผ่นจารึกของ บิดาขุนรามคำแหงมหาราช ในยุคกรุงจังหวัดสุโขทัยอาทิเช่น
พิณเปี๊ยะ หรือ พิณเพียะ

เป็นอุปกรณ์สำหรับเล่นดนตรีท้องถิ่นล้านนาประเภทหนึ่ง เป็นอุปกรณ์สำหรับเล่นดนตรีจำพวกดีด รูปแบบของพิณเปี๊ยะมีคันทวนยาวโดยประมาณ 1 เมตรเศษ ตอนท้ายคันทวนทำด้วยเหล็กรูปหัวช้าง ทองบรอนซ์ สำหรับใช้เป็นที่พิงสาย ใช้สายทองบรอนซ์เป็นหลัก สายทองบรอนซ์นี้จะพิงผ่านสลักตรงกะลาแล้วถัดไปผูกกับสลักตรงทางด้านซ้าย สายของพิณเปี๊ยะมีทั้งยัง 2 สายและก็ 4 สาย หัวกะโหลกของพิณเปี๊ยะทำด้วยเปลือกน้ำเต้าตัดครึ่งหรือกะลามะพร้าว ก็ได้ เวลาดีด ใช้หัวกะโหลกตามติดใกล้กับอก ขยับเปิดปิดให้กำเนิดเสียงตามจะต้อง

จะเข้

เป็นอุปกรณ์สำหรับเล่นดนตรีไทยจำพวกเครื่องดีด มี 3 สาย คาดการณ์กันว่าได้รับอิทธิพลมาจากมอญ รวมทั้งได้ปรับแต่งมาจากพิณ เป็น กระจับปี่ซึ่งมี 4 สาย เอามาวางดีดกับพื้นเพื่อความสบาย มีประวัติรวมทั้งมีหลักฐานทีแรกในยุคกรุงศรีอยุธยา จะเข้ได้นำเข้าร่วมเล่นเพลงอยู่ในวงมโหรีคู่กับกระจับปี่ในยุครัชกาลที่ 2 ที่กรุงรัตนโกสินทร์ มีผู้นิยมเล่นจะเข้กันมากมาย ทำให้กระจับปี่เบาๆหายไปในตอนนี้ เนื่องด้วยหาผู้เล่นเป็นน้อย
ตัวจะเข้ทำเป็นสองตอน เป็นตอนหัวรวมทั้งตอนหาง โดยลักษณะทางตอนหัวเป็นกระพุ้งใหญ่ ทำด้วยไม้แก่นขนุน ดกโดยประมาณ 12 เซนติเมตร ยาวราวๆ 52 เซนติเมตร และก็กว้างราวๆ 11.5 เซนติเมตร ท่อนหัวและก็ท่อนหางขุดเป็นโพรงตลอด รวมทั้งสิ้นมีความยาวโดยประมาณ 130 – 132 เซนติเมตร ปิดใต้ทองคำด้วยไม้กระดาน มีเท้ารองตอนหัว 4 เท้า รวมทั้งช่วงท้ายปางอีก 1 เท้า วัดจากปลายตีนถึงตอนบนของตัวจะเข้ สูงราวๆ 19 เซนติเมตร ทำข้างหลังนูนกึ่งกลางให้สองข้างลาดลง โยงสายจากตอนหัวไปทางตอนหางเป็น 3 สาย มีลูกบิดประจำสายละ 1 อัน สาย 1 ใช้เส้นลวดทองสัมฤทธิ์ อีก 2 สายใช้เอ็น มีหย่องรับสายอยู่ตรงปลายหางก่อนที่จะถึงลูกบิด ระหว่างตัวจะเข้มีแป้นไม้เรียกว่า นม รองรับสายติดไว้บนข้างหลังจะเข้ รวมทั้งสิ้น 11 อัน เพื่อไว้เป็นที่สำหรับนิ้วกดนมแต่ละอันสูง เรียงลำดับขึ้นไป ตั้งแต่ 2 เซนติเมตร กระทั่งสูง 3.5 เซนติเมตร
เวลาร้องเพลงใช้ดีดด้วยไม้ดีดกลมปลายแหลมทำด้วยงาหรือกระดูกสัตว์ เคียนด้วยด้ายสำหรับพันชิดกับปลายนิ้วชี้ข้างขวาของผู้ดีด และก็ใช้นิ้วโป้งมือกับนิ้วกลางช่วยจับให้มีกำลัง เวลาแกว่งไกวมือแกว่งไปๆมาๆ ให้สมาคม กับมือข้างซ้ายขณะกดสายด้วย ไม้ดีดควรจะยาวโดยประมาณ 7-8ซม. มีสายยาวราวๆ 45 ซม.

กระจับปี่

เป็นพิณประเภทหนึ่ง มี ๔ สาย กระพุ้งพิณมีลักษณะ เป็นกล่องแบน ทรงรูปสี่เหลี่ยมคางหมูมุมมนข้างหน้าทำเป็นช่อง ให้เสียงก้อง ทวนทำเป็นก้านเรียวยาวรวมทั้งกลมกลึงปลายแบน แล้วก็งอนโค้งไปข้างหลัง ตรงปลายทวนมีลิ่มสลักเป็นลูกบิดไม้ สำหรับขึ้นสาย ๔ ลูก สายโดยมากทำด้วยสายเอ็น หรือลวดทองสัมฤทธิ์ ตลอดแนวทวนข้างหน้าทำเป็น "สะพาน"หรือ นม ปักทำด้วยไม้ เขาสัตว์หรือกระดูกสัตว์ สำหรับหมุนสายมี ๑๑ นมกระจับปี่พัฒนจากอุปกรณ์สำหรับเล่นดนตรีชนิดหนึ่งของประเทศอินเดีย มีต้นกำเนิดจากการดีดสายธนูตามหลักฐานพบว่า กระจับปี่มีมาตั้งแต่ ยุคจังหวัดสุโขทัย